ออกอากาศเมื่อ: 20 มีนาคม 2555
รายการวิทยุ “ธรรมดีที่พ่อทำ″ FM 107.50 เมกะเฮิรต์
การจายเสียงจาก : จ.ชลบุรี-ฉะเชิงเทรา-จันทบุรี-ตราด
ทุกวัน เวลา 00.00-01.00 น. และ จ-ศ 11.00-12.00 น.
Feb 272010
ครั้งแรกกับการเดินทางที่ยาวนานที่สุดในชีวิตด้วย “รถไฟไทย” ที่หาโอกาสและเวลาได้ยากเต็มที หลังจากทำงานเป็นตัวเป็นตน ด้วยระยะเวลาการเดินทางในแต่ละเส้นทาง ทำให้เสียเวลาวันพักผ่อนไป 1 วันเต็มๆ ยิ่งถ้าต้องเดินทาง ไป-กลับ ด้วยแล้วล่ะก็ บอกได้เลยครับ ว่า ยากเหลือเกิน ที่มนุษย์เงินเดือนจะหาโอกาสไปได้ ถ้าไม่ใช่ช่วงเทศกาลในวันหยุดยาว
คงต้องขอบคุณเพื่อนๆ คณะร่วมเดินทางจาก rotfaithai.com เพื่อนเดินทางต่างวัย ต่างวุฒิภาวะ ต่างถิ่นกำเนิด ได้มาร่วมเดินทางด้วยกัน ด้วยเงื่อนไขเดียว คือ “ชอบเหมือนกัน” ทำให้การเดินทางสนุกสุดแสน ยิ่งกว่าเที่ยวแดนเนรมิต และช่วยให้การเดินทางครั้งนี้เป็นจริงขึ้นมาได้
“โบกี้จัดเฉพาะปรับอากาศ” ที่คนชอบรถไฟรู้จักกันดีภายใต้อักษรย่อ บจพ.ป. ถูกเลือกให้เป็นพาหนะส่วนตัว ย้ำนะครับว่า ส่วนตัว สำหรับการเดินทางพักผ่อนอันสุดพิเศษนี้ ด้วยเพราะตู้โดยสารนี้ มีขนาดเท่ากับตู้โดยสารปรับอากาศชั้น 1 แต่แทนที่จะจุผู้โดยสารได้ 24 ที่นั่ง หรือ 76 ที่นั่ง หากเป็นรถชั้น 3 แต่ “บจพ.ป.” กลับจุผู้โดยสารได้เพียง 4 ที่นอน พร้อมกับห้องนั่งเล่น และระเบียงส่วนไว้สูดอากาศด้านท้ายขบวน การรถไฟแห่งประเทศไทย มีตู้โดยสารที่ว่านี้ ให้บริการเพียง 2 ตู้ คิดดูว่า รถที่เราจะได้เดินทางไปด้วย เจ๋งขนาดไหน!
แน่นอนว่า เดินทางระยะทางไกลพอสมควรสู่สุดสายปลายทางภาคเหนืออย่าง “เชียงใหม่” ระยะทาง 751.42 กิโลเมตร (ตามทางรถไฟ) อาจต้องใช้เวลามากกว่า 14 ชั่วโมงเลยทีเดียว โอกาสเหมาะหนึ่งเดียวของช่วงต้นปี ก็คือ 26-28 กุมภาพันธ์ 2553 ที่ถ้าหากร่วมเดินทางไปแล้ว เราจะเหลือวันพักผ่อนก่อนไปทำงานในสัปดาห์ต่อไปอีก 1 วัน เยี่ยม!
การเดินทางครั้งนี้ วางแผนร่วมกันนานกว่า 3 เดือน ตั้งแต่การเลือกเส้นทาง และการติดต่อ เบ็ดเสร็จค่าใช้จ่ายในการเดินทางครั้งนี้ อาจดูมากสักหน่อย แต่ก็คุ้มค่ากับการซื้อประสบการณ์ชีวิต นั่นคือ มากกว่า 6 หมื่นบาท (4 ที่นอน แต่ไปจริง 8 ท่าน นอนที่ไหนก็ลองจินตนาการดูเอา!)
ยินดีต้อนรับ สู่การเดินทางวันแรก (26 กุมภาพันธ์ 2553) ที่ช่วงเช้า ผมต้องตื่นตั้งแต่ตี 4 เพื่อจัดงาน “ตักบาตรหนังสือดี” หน้าอาคารอัมรินทร์พลาซ่า สี่แยกราชประสงค์ ความเหนื่อยล้าจากการที่ต้องดูแลพระมากกว่า 100 รูป และคนอีกระดับพัน ทำให้วันนั้นเป็นวันที่แย่ที่สุด สำหรับการเดินทางสุดพิเศษนี้
2 ทุ่ม เป็นเวลานัดหมายกับคณะเพื่อนร่วมทาง ณ หัวลำโพง หรือชื่อเป็นทางการว่า สถานีรถไฟกรุงเทพฯ สถานีรถไฟต้นทางแห่งทุกจุดหมายปลายทางของระบบการขนส่งแบบรางของไทย ที่ยังคงสถาปัตยกรรมตัวอาคารในยุคดำริก่อตั้งไว้ได้อย่างลงตัว และใช้งานได้อย่างคุ้มค่าจวบจนปัจจุบัน ทุกครั้งที่เดินทางเข้าไป ผมขนลุกซู่ เพราะจะนึกถึงพระบารมีปกเกล้าฯ ของล้นเกล้ารัชกาลที่ 5 ที่ก่อตั้งความสะดวกสบายของการเดินทาง การขนส่งทางรางไว้ นับเป็นการสร้างรากฐานอันมั่นคงแก่ประเทศไทยแห่งนี้อย่างที่สุด
ขบวนรถที่เราจะเดินทางไปวันนี้ คือ ขบวนรถด่วน ขบวนที่ 51 ต้นทาง กรุงเทพ ปลายทาง เชียงใหม่ ออกเดินทางประมาณ 4 ทุ่ม และถึงเกือบบ่ายโมง ของวันถัดไป
แต่มีหรือที่รถไฟ…. จะไป-มาตรงเวลา ด้วยเพราะประสิทธิภาพของขบวนรถ หัวรถจักร และความล้าสมัยของหลายอย่าง ทำให้เป็นอุปสรรคสำคัญโดยตรง ต่อความตรงเวลา ที่ควรจะเป็นปัจจัยสูงสุดที่ระบบการคมนาคมทุกชนิดต้องคำนึงถึง แต่คงไม่ใช่กับ รถไฟไทย!
รถด่วนขบวน 51 ถอยเข้าเทียบชานชลาราว 3 ทุ่มครึ่ง แต่ได้ออกจริง 5 ทุ่มครึ่ง นั่นหมายความว่า วันแรกของการเดินทาง ผมมีเวลาได้ดื่มด่ำกับธรรมชาติรอบตัว ได้แค่ 30 นาที ก่อนจะต้องเข้านอน และเจ้ารถด่วน 51 ก็เพิ่งวิ่งจาก กรุงเทพ ไปถึง ชุมทางบางซื่อ เท่านั้นเอง!
ราตรีสวัสดิ์
เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2553 โบอิ้งส่งเครื่องบินรุ่นใหม่ล่าสุด โบอิ้ง 747-8 ที่มีความยาวลำตัวเพิ่มขึ้นจาก Jumbo Jet ที่ผู้โดยสารเห็นกันจนคุ้นเคย ความยาวลำตัวที่เพิ่มขึ้น ปีกที่ได้รับการออกแบบใหม่ และเครื่องยนต์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ทำให้ 747-8 บินได้ไกลกว่า บรรทุกได้มากกว่า และประหยัดเชื้่อเพลิงมากกว่า 747-400 แต่ด้วยขนาดที่ใหญ่โต กับตลาดที่เปลี่ยนไป ทำให้ 747-8 อาจเป็นซีรีย์สุดท้าย ที่จะปิดตำนานของ Jumbo Jet หลังจากที่ก่อนหน้านี้ไม่นาน Boeing ประกาศยุติสายการผลิต 747-400 ไปเป็นที่เรีียบร้อย
ลองชม Video ที่นำมาฝากนี้กันครับ
หวังสักวันหนึ่ง ผมคงจะได้เป็นผู้โดยสารบนเจ้าจัมโบ้ตัวยาวลำนี้นะครับ แต่ก็ไม่รู้จะได้มีโอกาสหรือเปล่า เพราะมีเพียงสายการบินเดียวที่ซื้อเครื่องรุ่นนี้สำหรับการโดยสาร นั่นคือ Lufthansa ส่วนสายการบินลูกค้าอื่นๆ สั่งในรุ่นสำหรับขนส่งสินค้าทั้งสิ้นครับ
